در تمامی قرون و اقوام ، دکوراسیون یا همان تزئینات داخلی منازل ، از اماکن مقدسه الگوگیری می شد. یعنی اماکن مذهبی و فرهنگی مراکزی پر رونق و پر رفت و آمد و در عین حال بسیار اثر گذار برای نمایش سبکها و سمبلهایی برای تزئین منازل به شمار می آمد و این امر نه تنها در دکوراسیون بلکه در سبک معماری و نیز ابزار و وسایل مورد استفاده مردم نیز مطرح بود.

کلیسا در طول قرون متمادی به عنوان سمبل مسیحیت متکفل این امر بوده و المانهای فراوانی را در طی زمان طولانی در زندگی آحاد مردم وارد کرد و این امر فقط مخصوص مسیحیت نبود بلکه در مذاهب و فرهنگهای گوناگون مورد تایید می باشد.

قطعا تاثیراتی که کلیسا بر روی دکوراسیون گذارده به دلیل گستردگی برخورد و همچنین نحوه ارتباط و عمق نفوذ در دوره های متمادی قابل انکار و چشم پوشی نیست و می توان سبکهایی از قبیل روکوکو(rococo) را در واقع متاثر از این ارتباط دانست زیرا توده مردم و طیف عوام بدلیل دلبستگی شدید به این ارتباط معنوی و کشش و میل درونی به سوی قدرت ماورائی تمام علاقه و محبت خود را در بذل جان و مال خویش برای این ارتباط دنبال می کردند و به هر نحوی سعی در خدمت به این مراکز را داشتند و این فقط مختص به کلیسا و مسیحیت نداشت که در مذاهب دیگر آسمانی و غیر آن نیز امر به همین صورت بود که مردم سعی در رونق این اماکن داشتند و خدمات اقشار مختلف در این زمینه بصورت طرحهای بسیار زیبا و بدیع در امر دکوراسیون رخ می نمود و رفت و آمد طیف عامه در این اماکن و شدت علاقه ایشان باعث می گشت تا این سبکها کم کم به زندگی خصوصی مردم نیز راه پیدا کند بطوریکه در اقشار مختلف مردم این تاثیر گذاری کاملا مشهود بود.

اگر تاثیر هر کدام از اسباب منزل و همچنین عوامل دیگر همچون رنگ ، مواد ، چیدمان و .... در نظر گرفته شود تفاوت تاثیر هر کدام از آنها مستقلا در فرهنگسازی فرد ، خانواده و جامعه کاملا مشهود است. در این میان ورود سبکهای جدید و تعریف نشده می تواند در فرهنگ ها موثر باشد و به نوعی تضاد فرهنگی یا ناهمگونی رفتاری دچار نماید. بطور مثال در مبلمان هر مبل تک نفره ، با توجه به پرایوسی شخصی( privacy ) ، حریمی ایجاد می نماید که بدلیل نوع عملکردی که در مبل تک نفره تعریف  شده است خواسته یا نا خواسته  قابل شکستن نیست.

در مقابل اگر مبلمان دو یا سه نفره را در نظر بگیریم خواهیم دید حریم شخصی در این نوع مبلمان به گونه ای دیگر است و تاثیر آن در ایجاد رابطه نزدیک و صمیمی با دیگران بسیار بیشتر است و این قضیه در رابطه با تمامی ابزار و وسایل و عوامل دکوراسیون به همین صورت است و لازم است تا به اثرات این عوامل در فرهنگ ها کاملا دقت شود.

در نگاهی گذرا می توان دریافت که بود و نبود اینگونه اشیاء تاثیرات متفاوتی در فرهنگ خصوصا روابط بین افراد خواهد گذاشت.برای مثال مبلمان با نحوه حضور خود در عرصه دکوراسیون ، اثرات ناخوشایندی در این روابط گذارد.در ادارات با وجود تجهیزات اداری یعنی میز و صندلی روابط بین کارمند و ارباب رجوع را تا حد روابط خشک ماشینی تنزل داد.در تمام این مدت آن چیزی که به عنوان پرایوسی یا همان حریم شخصی مطرح شد چیزی نبود جز فاصله ای که روابط را تحت الشعاع خود قرار می داد و الا اگر برادر یک کارمند به او مراجعه می کرد او این مطلب را کاملا درک می کرد و در مقابل یا خود از پشت میز به کنار او می آمد و یا صندلی او را به کنار خود می آورد و اگر کسی از در وارد شود با اولین نگاه خواهد فهمید که این شخص یک مراجعه کننده عادی نیست. اگر یک کارمند بانک ، مادرش به او مراجعه کند دیگر از پشت آن پیشخوان جواب مادرش را نخواهد داد و در را باز خواهد کرد تا او را به داخل ببرد و از وارد آمدن کوچکترین لطمه ای به این روابط جلوگیری خواهد کرد و هیچکس هم این کار او را مشکل نمی بینند و اعتراضی نمی کنند. به راستی ایراد در کجاست؟ و این کارمند در مقابله با این فاصله ای که بین او و برادر، دوست و آشنا و بطور کلی افراد جامعه افتاده چه می تواند بکند؟ چیدمان در دکوراسیون می تواند تا حدی این مشکل را رفع نماید. همچنین دیگر عوامل به نوعی در این امر می تواند ما را کمک کنند اما آیا کسی به این مسائل توجه دارد؟

منازل ما از معماری سنتی ، به دلائل متعدد ( درست یا غلط ) به معماری غربی روی آورد و ارمغان این رویکرد بی خبری همسایه از همسایه بود و چنین اتفاقی در داخل منازل هم رخ داد و این سردی روابط در خانواده هم سرایت کرد بطوری که حریمهای شخصی هر فرد از افراد خانواده باعث گشت تا کمتر کسی به خود اجازه دهد تا از کار دیگری مطلع شود و در غیر این صورت ممکن است به دخالت در امور شخصی متهم شود.

دکوراسیون می تواند بیانگر بسیاری مسائل در محیط باشد. می تواند باعث گرمی روابط گردد و یا بالعکس. می تواند نظم و برنامه ریزی را یاد آور شود یا بی نظمی و بی برنامگی را القاء نماید. ممکن است احترام به سنتها را برانگیزد یا تجدد خواهی و یا سنت شکنی را مطرح نماید. می تواند آرامش ویا اضطراب به همراه آورد. رعب و وحشت را در محیط ایجاد نماید یا بالعکس. سادگی را تبلیغ نماید یا تجمل گرایی و پیچیدگی را تشویق کند و بسیاری اثرات دیگر که ما فعلا در این مجال در پی اثبات خوبی یا بدی اینگونه پدیده ها نیستیم و آنرا به عهده ذهن پویای خوانندگان می گذاریم بلکه می خواهیم آگاهانه دست به دکوراسیون بزنیم. یعنی بدانیم در ازاء تغییراتی که در تزئینات داخلی منزل یا محیط کارمان می دهیم چه اتفاقی ممکن است رخ بدهد.

خصوصا این موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا می کند که در یک نگاه کلی به روند تغییرات توجه گردد نه به یک نقطه و یک زمان خاص. روند استحاله ای که در این مورد از اواخر دوره قاجار پیش آمده تا به امروز همچنان ادامه دارد و آنچنان که در حال حاضر مشاهده می شود ، هر کسی که می خواهد تغییری را در خانه یا محیط کارش ایجاد کند بدون در نظر گرفتن بسیاری جوانب با تغییر دکوراسیون آنهم به سبکی تقلیدی و کورکورانه ، خود و خانواده اش یا هر کسی را که با او در محیط در ارتباط است را دچار چالش می نماید و متاسفانه این امر ، یعنی تغییرات در روابط و استحاله فرهنگ ، به وضوح قابل درک نیست بلکه اتفاقی است که بسیار آرام و کند صورت می گیرد و شاهد این مدعا آن چیزی است که هم اکنون پیش روی ماست.

تجمل گرایی و اسراف از سویی و سردی روابط و دوری افراد از هم ، از سوی دیگر ، فراموشی سنتها و نا همگونی روحی و اجتماعی  با فرهنگ جدید، الگو گیری های نه چندان موزون از نحوه زیست غربی و ...... اثراتی بوده که از این تقلید نا آگاهانه نصیبمان شده است.

در این مسیر چه باید کرد ؟ آیا با تنوع باید مقابله کرد یا راه را باز گذاشت تا هر چه پیش آید خوش آید؟ در این هجوم گسترده و بسیار وسیع چه کاری از دست ما بر می آید؟ و سؤالاتی دیگر که بزودی بررسی خواهد شد. ان شاءالله